MegaStory: zapisz cały dzień relacji naraz

Niektóre konta na Instagramie traktują relacje jak transmisję na żywo. Lokal prowadzi przez nie całe wydarzenie, serwis informacyjny publikuje każdą aktualizację na bieżąco, twórca relacjonuje podróż klatka po klatce. Do wieczora kółko na górze ich profilu kryje dziesiątki klipów, a albumy wyróżnionych liczą setki elementów zbieranych latami. Przeklikiwanie tego w aplikacji jest powolne, a zapisanie czegokolwiek w niej w ogóle nie jest możliwe.

MegaStory powstał właśnie dla takich kont. Wystarczy wpisać jedną nazwę: wszystko, co konto opublikowało od tej pory wczoraj, pojawia się razem, karta po karcie, a każda karta ma własny przycisk pobierania. Albumy wyróżnionych są poniżej jako rząd okładek, które możesz otwierać pojedynczo. Nic nie odtwarza się automatycznie, nic nie przeskakuje według licznika czasu i możesz przewijać w tę i z powrotem, ile chcesz.

Dla intensywnie publikujących kont najważniejsze jest Zapisz wszystko. Zamiast klikać czterdzieści osobnych przycisków, naciskasz jeden, a MegaStory zbiera wszystkie elementy zestawu w jedno archiwum ZIP z plikami ponumerowanymi po kolei. Archiwum powstaje w Twojej przeglądarce, więc długi zestaw zajmuje chwilę, ale nigdy nie zależy od kolejki gdzie indziej.

Strona wyników z pięćdziesięcioma relacjami mogłaby łatwo zamienić się w ścianę kręcących się wskaźników ładowania. MegaStory tego unika, ładując miniatury leniwie: karty u góry ekranu wypełniają się najpierw, a te niżej pobierają obraz dopiero, gdy do nich przewijasz. Telefony pokazują jedną kolumnę kart, a większe ekrany mieszczą trzy obok siebie, więc przejrzenie pięćdziesięciu elementów wymaga dużo mniej przewijania.

Każda karta ma mały nagłówek z czasem publikacji zapisanym jako data i godzina oraz etykietą względną, np. „3 godz. temu”. Na koncie, które publikuje co kilka minut, ten znacznik jest często najszybszym sposobem na znalezienie konkretnego momentu, czy to otwarcia wydarzenia, czy nocnego ogłoszenia. Karty z filmami mają symbol odtwarzania na miniaturze, więc seria zdjęć i seria klipów wyglądają inaczej, zanim cokolwiek otworzysz.

Wyróżnione działają tak samo, po jednym albumie. Okładki pojawiają się jako przewijany rząd, a stuknięcie jednej zamienia zawartość siatki na zawartość tego albumu. Gdy skończysz, zamykasz go i wybierasz następny. Wyświetlanie jednego albumu naraz sprawia, że konto z dziesiątkami albumów nie ładuje tysięcy miniatur jednocześnie.

Pojedyncze archiwum jest przydatne tylko wtedy, gdy znajdziesz je ponownie miesiąc później. Najprostszy nawyk to jeden folder na konto, z podfolderem na każdy dzień relacji i jednym na każdy album wyróżnionych. Ponieważ każde archiwum relacji nosi nazwę konta, umieszczenie go we właściwym miejscu zajmuje sekundy, a ponieważ pliki w środku są już ponumerowane, rozpakowanie nigdy nie miesza kolejności.

Relacje znikają po dobie, więc przy aktywnych kontach regularny rytm sprawdza się lepiej niż okazjonalne duże nadrabianie. Albumy wyróżnionych dają więcej swobody, bo trwają, dopóki właściciel ich nie usunie, choć z upływem miesięcy właściciele regularnie je przycinają, edytują i zmieniają ich tytuły.

Jeśli konto, które chcesz zarchiwizować, jest Twoje, obowiązuje to samo podejście z kilkoma dodatkowymi kwestiami — od tego, które foldery przetrwają reset telefonu, po to, co zrobić z klipami z muzyką. Nasz poradnik o tworzeniu kopii zapasowej własnych relacji z Instagrama omawia rutynę dla osób publikujących codziennie.

W MegaStory nie ma kroku logowania i na żadnym etapie nie bierze w tym udziału żadne Twoje konto na Instagramie. Odczytywane są tylko materiały, które publiczny profil pokazuje każdemu odwiedzającemu, dlatego nigdy nie pojawiasz się wśród widzów relacji.

To wyznacza też granice. Wszystko za profilem prywatnym pozostaje ukryte, a gdy relacja przekroczy dobę, znika na dobre, chyba że właściciel zapisał ją w wyróżnionych. MegaStory pomija też zwykłe posty i rolki; jego siatka obejmuje tylko relacje i wyróżnione. W tych granicach zatłoczone konto nie jest trudniejsze w obsłudze niż spokojne; archiwum po prostu zawiera więcej plików.