Pobieraj filmy z relacji na Instagramie

Ta strona dotyczy filmów z relacji: klipów opublikowanych w czyjejś relacji w ciągu ostatnich 24 godzin, klipów w albumach wyróżnionych oraz rolek, które twórca udostępnił w swojej relacji. Nie sięga do filmów z głównego kanału ani do rolki, do której masz tylko link. Jeśli rolka pojawia się w czyjejś relacji, pojawia się też tutaj, a strona o rolkach wyjaśnia ten przypadek dokładniej. W przypadku filmów albumy wyróżnionych są najważniejsze: twórcy często przypinają tam poradniki, relacje z wydarzeń i prezentacje produktów długo po wygaśnięciu oryginalnej relacji, a każdy klip z albumu zapiszesz tak samo jak relację z dzisiejszego ranka. Obsługiwane są też albumy łączące zdjęcia i filmy — każdy element zapisuje się we własnym formacie.

Nagranie ekranu wygląda miękko z prostego powodu: to drugie kodowanie. Telefon przechwytuje wszystko, co rysuje wyświetlacz, łącznie z paskami postępu, polem odpowiedzi i paskiem stanu, a potem kompresuje to do nowego filmu z bitrate'em dobranym pod szybkość, a nie szczegóły. Najpierw cierpią drobne krawędzie, nakładki tekstowe i ciemne sceny. Skalowanie i jasność ekranu również zostają wtopione w obraz. Dźwięk to osobna loteria: do ścieżki może trafić dźwięk powiadomienia, połączenie albo Twój własny mikrofon, a niektóre telefony nie nagrywają niczego, dopóki nie włączysz odpowiedniego ustawienia. Do tego dochodzą krawędzie. Nagranie musi zacząć się przed relacją i skończyć po niej, więc albo przycinasz je później, albo zostajesz z kilkoma sekundami stukania i ładowania na każdym końcu. Artykuł o rozmytych relacjach omawia każdy etap, na którym gubią się szczegóły.

Gdy film z relacji jest opisany jako H.264, 1080 × 1920, oznacza to pionową klatkę o szerokości 1080 i wysokości 1920 pikseli, skompresowaną kodekiem, który prawie każdy telefon, przeglądarka i edytor odtworzy bez dodatkowego oprogramowania. Bezpośredni zapis tego pliku oznacza, że masz dokładnie to, co Instagram dostarcza do aplikacji: te same klatki, tę samą liczbę klatek na sekundę, tę samą ścieżkę dźwiękową. Przytnij go, wrzuć do edytora albo odtwórz na telewizorze — nie ma dodatkowej warstwy kompresji do pokonania. Niektórzy twórcy przesyłają filmy w niższej rozdzielczości i wtedy plik odzwierciedla to, co przesłali, nic więcej. SaveStories nie powiększa, nie wyostrza i nie dodaje znaku wodnego, bo każda z tych rzeczy oznaczałaby ponowne kodowanie klipu i przekreślałaby sens zapisu oryginału. Rozmiar pliku jest tu słabą wskazówką: nagranie ekranu tego samego klipu może być większe od oryginału, a mimo to wyglądać gorzej, bo jego bity idą na elementy interfejsu i szum kompresji, a nie na obraz, który naprawdę chciałeś zachować.

MP4 w H.264 odtworzysz niemal na wszystkim bez instalowania czegokolwiek. Na iPhonie Safari zapisuje pobrane pliki w aplikacji Pliki, w folderze Pobrane; otwórz klip, stuknij Udostępnij, a potem Zachowaj wideo, aby przenieść go do Zdjęć. Na Androidzie plik trafia do folderu Pobrane i zwykle po chwili pojawia się w Zdjęciach Google lub aplikacji galerii. W Windowsie otworzy go wbudowany Odtwarzacz multimedialny, a na Macu wystarczy QuickTime Player albo podgląd w Finderze spacją. Archiwa ZIP z Zapisz wszystko trzeba najpierw rozpakować: Pliki na iPhonie, aplikacja Pliki na Androidzie i oba systemy desktopowe robią to stuknięciem lub dwukrotnym kliknięciem. Każdy klip w środku zachowuje nazwę konta i swoją pozycję na liście, więc kolejność przetrwa nawet po przeniesieniu plików do biblioteki zdjęć lub folderu w chmurze.

Jeśli film się nie odtwarza, pobieranie najpewniej przerwało się za wcześnie — sprawdź, czy plik nie jest podejrzanie mały, i zapisz go ponownie przy stabilnym połączeniu. Jeśli odtwarza się, ale bez dźwięku, najpierw sprawdź przełącznik wyciszenia i głośność urządzenia, a potem weź pod uwagę, że twórca mógł opublikować go bez dźwięku — wtedy plik nie ma ścieżki audio. Starsze telefony z Androidem czasem nie radzą sobie z długimi klipami w domyślnej galerii; zwykle pomaga osobny odtwarzacz, taki jak VLC. Klip, który działa na telefonie, ale nie na smart TV, to zwykle problem z kontenerem lub kodekiem po stronie telewizora; najprościej skopiować go na pendrive sformatowany pod ten telewizor albo przesłać go z telefonu. Poradnik o zapisywaniu relacji z dźwiękiem omawia problemy z dźwiękiem krok po kroku.