InstaLooker: najpierw podgląd relacji, zapis według uznania

Wiele stron z relacjami zakłada, że każda wizyta powinna skończyć się stosem pobranych plików. Wklejasz nazwę, zaczyna spływać partia plików, a dopiero potem okazuje się, które były tego warte. InstaLooker odwraca tę kolejność. Wpisz publiczną nazwę użytkownika, a relacje konta z ostatniej doby pojawią się jako uporządkowana siatka kart; stuknij dowolną kartę, by obejrzeć ją w pełnym rozmiarze, zanim choć jeden bajt trafi na Twoje urządzenie. Filmy odtwarzają się z oryginalnym dźwiękiem, zdjęcia wypełniają ekran, a podgląd możesz zamknąć i iść dalej, nie zostawiając po sobie ani jednego pliku.

Takie podejście pasuje do tego, jak ludzie naprawdę przeglądają relacje. Możesz chcieć sprawdzić, czy sklep opublikował weekendowe godziny otwarcia, nadrobić podróż znajomego albo potwierdzić, co twórca powiedział w krótkim klipie. Do niczego z tego nie potrzeba folderu pełnego plików MP4. A dla klipu, który zasłuży na miejsce w rolce aparatu, przycisk zapisu tuż pod jego kartą da Ci nienaruszony MP4 lub JPG.

Stuknięcie miniatury relacji w InstaLooker otwiera ją w nakładce nad stroną. Relacja wideo ładuje się w standardowym odtwarzaczu z własnymi elementami sterującymi, więc możesz nacisnąć odtwarzanie, cofnąć do przegapionego momentu, zatrzymać się na klatce i ustawić głośność — a klip nie pędzi do przodu, jak w aplikacji Instagram. Relacja ze zdjęciem otwiera się w pełnej rozdzielczości, dzięki czemu drobny druk na plakacie czy w menu czyta się dużo łatwiej niż na miniaturze.

Dźwięk jest częścią podglądu, a nie czymś, co odkrywasz dopiero po pobraniu. Jeśli relacja ma lektora lub muzykę, słyszysz je od razu, co jest najszybszym sposobem, by sprawdzić, czy to klip, którego szukałeś. Jeśli film odtwarza się bez dźwięku, najpierw sprawdź przełącznik wyciszenia i głośność urządzenia; niektórzy twórcy po prostu publikują klipy bez dźwięku i wtedy zapisany plik również będzie cichy. Poradnik o zachowaniu dźwięku przy zapisywaniu relacji omawia typowe przyczyny po kolei.

Zamknięcie podglądu to jedno stuknięcie poza odtwarzaczem lub w przycisk zamykania i wracasz do siatki kart dokładnie tam, gdzie ją zostawiłeś. Nic nie zostało zapisane, nic nie trafiło do właściciela konta, a kolejną relację możesz otworzyć od razu.

Najpierw jest nagłówek konta z okrągłym awatarem (z małą ikoną pobierania w rogu), nazwą użytkownika i liczbą postów, obserwujących i obserwowanych. Bezpośrednio pod nim, jeśli konto ma wyróżnione, znajduje się poziomy rząd okrągłych okładek albumów, każda podpisana tytułem. Na telefonie przesuwasz ten rząd w bok; na szerszym ekranie mieści się więcej okładek naraz.

Pod nagłówkiem jest siatka relacji. Na telefonie karty układają się w jedną kolumnę, po jednej relacji na szerokość ekranu, i przeglądasz je, przewijając z góry na dół. Na tablecie lub komputerze siatka przechodzi w trzy kolumny, co ułatwia ogarnięcie wzrokiem pracowitego dnia relacji. Każda karta ma ten sam układ: godzina publikacji na górze, miniatura pośrodku ze znaczkiem odtwarzania przy filmach i przycisk zapisu na dole.

Wybierz okładkę wyróżnionych, a siatkę wypełni ten album z tytułem u góry. Aby wrócić do dzisiejszych relacji, użyj przycisku powrotu unoszącego się przy dolnej krawędzi; przechodzenie między albumami a bieżącymi relacjami nigdy nie wymaga przeładowania ani ponownego wyszukiwania.

Gdy relacja zasłuży na miejsce na Twoim urządzeniu, przycisk zapisu pod jej kartą pobierze oryginalny plik. Dostajesz MP4 dla filmu i JPG dla zdjęcia, w rozmiarze, w jakim przesłało je konto, bez znaków wodnych i ponownej kompresji. Na iPhonie plik zwykle znajdziesz w folderze Pobrane w aplikacji Pliki i stamtąd przeniesiesz go do Zdjęć, a telefony z Androidem i komputery zapisują go w zwykłym folderze pobranych.

Dla całego zestawu Zapisz wszystko zbiera wszystkie elementy w jeden ZIP, tworzony na bieżąco przez przeglądarkę, co sprawdza się przy wakacyjnych wyróżnionych czy dniu klipów z konferencji. Każdy rodzaj zapisu dokładniej omawiają osobne strony: dla bieżących relacji i dla albumów wyróżnionych. Tak czy inaczej, zapisywanie pozostaje Twoim wyborem przy każdej karcie, a nie czymś, co dzieje się tylko dlatego, że otworzyłeś profil.

Pusta siatka dla konta, które często publikuje, zwykle wynika z czasu, bo relacje, o które Ci chodzi, już wygasły. Sprawdź rząd wyróżnionych, bo wiele osób przenosi najlepsze relacje do albumów, które zostają na stałe. Jeśli konto jest prywatne, nagłówek może się załadować, ale relacje i wyróżnione nie, i żadne zewnętrzne narzędzie nie zmieni tego bez zgody właściciela. Drugim typowym winowajcą są literówki w nazwie użytkownika, więc porównaj pisownię z samym profilem, łącznie z kropkami i podkreśleniami.