Ghostgram: دیده نشوید، استوری را نگه دارید

وقتی استوری را در اپ رسمی باز می‌کنید، انگار دفتر مهمانان را امضا می‌کنید: کسی که آن را منتشر کرده می‌تواند پایین بیاید و نام کاربری‌تان را آنجا پیدا کند. بیشتر وقت‌ها این هیچ اشکالی ندارد. اما گاهی ترجیح می‌دهید بدون به جا گذاشتن ردپا نگاه کنید: پیش از یک جلسه برندی را بررسی می‌کنید، سفرهای یک همکلاسی قدیمی را دنبال می‌کنید یا فقط می‌خواهید مرور کنید بی‌آنکه گفت‌وگویی شروع شود. Ghostgram برای همین لحظه‌ها ساخته شده. اجازه می‌دهد استوری‌های عمومی را همان‌طور ببینید که اعلانی را روی تابلوی یک راهرو می‌خوانید: یک دقیقه آنجایید و بعد رفته‌اید، بی‌آنکه چیزی از شما بماند.

این ترفند اصلاً ترفند نیست. چون در هیچ مرحله‌ای ورود خواسته نمی‌شود، Ghostgram چیزی به پلتفرم نمی‌دهد که بازدید را به آن نسبت دهد. یک نام کاربری عمومی به آن بدهید تا هر چه آن پروفایل همین حالا فعال دارد بیاورد و در همین تب مرورگر پخش کند. چون هیچ چیز آن درخواست را به شما وصل نمی‌کند، دفتر مهمانان صاحب حساب طوری می‌ماند که انگار هرگز سر نزده‌اید. حالت روح همین است: بدون ورود، بدون نشست، بدون نام در لیست.

نامرئی بودن فقط نیمی از جذابیت است. استوری‌ها بعد از یک روز ناپدید می‌شوند و خوب‌هایشان معمولاً درست وقتی می‌روند که یادتان می‌آید می‌خواستیدشان. برای همین Ghostgram دیدن بی‌سروصدا را با راهی برای نگه داشتن آنچه می‌بینید همراه کرده. کسانی که بیشتر با گوشی کار می‌کنند می‌توانند مراحل زیر را با راهنمای ما درباره ذخیره استوری اینستاگرام در اندروید همراه کنند که توضیح می‌دهد دانلودها در کدام پوشه می‌روند و بعداً چطور پیدایشان کنید.

مسیر کنجکاوی تا فایل ذخیره‌شده آن‌قدر کوتاه است که روی یک برگه یادداشت جا می‌شود. اول یک نام کاربری عمومی را در کادر جست‌وجوی بالا بنویسید؛ @ اختیاری است. لحظه‌ای بعد صفحه نتیجه ظاهر می‌شود که در سه قفسه مرتب شده: هر استوری‌ای که در روز گذشته منتشر شده، آلبوم‌های هایلایت سنجاق‌شده پروفایل و آواتار آن.

بعد ببینید. کلیپ‌ها با صدا پخش می‌شوند و عکس‌ها با رزولوشن کامل همان‌جا روی صفحه باز می‌شوند، تا پیش از دانلود هر چیزی تصمیم بگیرید کدام‌ها ارزش جا گرفتن روی دستگاهتان را دارند. هایلایت‌ها آلبوم به آلبوم باز می‌شوند که وقتی پروفایلی قفسه بلندی از آن‌ها دارد و شما فقط به یک سفر یا یک معرفی محصول اهمیت می‌دهید به کار می‌آید. هیچ چیزی که اینجا لمس می‌کنید به حساب گزارش نمی‌شود.

بعد ذخیره کنید. هر آیتم دکمه دانلود خودش را دارد که فایل اصلی را به شما می‌دهد: MP4 برای ویدیو و JPG برای عکس. برای کل مجموعه، ذخیره همه را بزنید: مرورگر خودتان آیتم‌ها را به‌صورت محلی در یک فایل فشرده جمع می‌کند و هیچ سرور راه دوری بسته‌بندی را انجام نمی‌دهد. وقتی دانلود تمام شد، کارتان تمام است. بعد تب را ببندید؛ پروفایلی که سرک کشیدید هیچ نشانه‌ای از سر زدن شما ندارد.

دیدن ناشناس شایعه‌های زیادی به دنبال دارد. چند پاسخ صادقانه کمک می‌کند بدانید Ghostgram چه کاری می‌کند و، به همان اندازه مفید، چه کاری نمی‌کند.

حالت روح برایتان حریم خصوصی می‌خرد، نه اجازه. استوری همچنان متعلق به کسی است که منتشرش کرده، پس نسخه‌های ذخیره‌شده را یادداشت شخصی بدانید: غذایی برای امتحان کردن، ساعت کاری یک فروشگاه در تعطیلات، تاریخ مهمانی یک دوست. جا زدن عکس یا کلیپ او به نام خودتان، یا گذاشتنش جایی که سازنده‌اش ناراضی باشد، همچنان نادرست است، حتی اگر خود برداشتن دیده نشده باشد.

خوب است پیش از تکیه کردن به ابزار، مرزهایش را هم بشناسید. وقتی استوری بعد از یک روز منقضی شود، حساب دیگر آن را ندارد و Ghostgram فقط رسانه‌ای را نشان می‌دهد که اینستاگرام هنوز ارائه می‌کند. اگر پروفایلی خصوصی شود، استوری‌هایش اینجا هم دیگر نمی‌آیند. نتیجه خالی تقریباً همیشه دلیلی پیش‌پاافتاده دارد: نام کاربری اشتباه، پروفایلی که همین حالا چیزی فعال ندارد، یا حسابی که خصوصی شده.

اگر مستقیم تا اینجا پایین آمده‌اید، خوش آمدید. کل ایده Ghostgram در چند خط این است.