ذخیره استوری اینستاگرام در اندروید: دانلودها، ZIP و گالری

از میان دو پلتفرم بزرگ گوشی، اندروید برای این کار دوستانه‌تر است. مرورگر می‌تواند مستقیم در یک پوشه Downloads مشترک بنویسد، فایل‌منیجر بدون هیچ ترفندی آن پوشه را می‌بیند و بیشتر اپ‌های گالری رسانه‌های جدید را خودشان از آن برمی‌دارند. نه به اپی از Play Store نیاز دارید، نه به ورود به اینستاگرام و نه به تنظیمی که باید دنبالش بگردید.

چیزی که آدم‌ها را به دردسر می‌اندازد فاصله بین زدن ذخیره و دیدن کلیپ کنار عکس‌های خودشان است. اعلان دانلود یک ثانیه چشمک می‌زند و ناپدید می‌شود. یک ZIP در پوشه‌ای فرود می‌آید که هرگز بازش نکرده‌اند. گالری چیزی نشان نمی‌دهد چون فایل‌ها هنوز داخل آرشیو بسته‌بندی‌اند. هرکدام راه‌حل ساده‌ای دارد و بخش‌های زیر یکی‌یکی سراغشان می‌روند.

روند در همه مرورگرهای اندروید یکی است، چون جز صفحه وب هیچ چیزی روی گوشی اجرا نمی‌شود. یک نام کاربری عمومی تایپ می‌کنید (یا لینک پروفایل یا استوری‌ای را که از منوی اشتراک‌گذاری اینستاگرام کپی کرده‌اید می‌چسبانید) و به صفحه آن حساب می‌رسید، با عکس پروفایل در بالا، آلبوم‌های هایلایت در ردیفی زیرش و استوری‌های فعلی در یک شبکه. استوری‌ها تقریباً یک روز می‌مانند، پس شبکه همیشه فقط چیزی را نشان می‌دهد که حساب در حدود ۲۴ ساعت گذشته منتشر کرده است.

اگر مطمئن نیستید کاشی درستی است، پیش از ذخیره رویش بزنید. پیش‌نمایش ویدیوها را با صدا پخش می‌کند که راه سریعی است برای این‌که مطمئن شوید کلیپ با موسیقی را دارید نه نسخه‌ای تقریباً تکراری. اگر صدا برایتان مهم است، مطلب حفظ صدا در استوری‌های ذخیره‌شده توضیح می‌دهد از MP4 چه انتظاری داشته باشید.

هر سه مرورگر به‌طور پیش‌فرض در یک جا می‌نویسند: پوشه Download در حافظه داخلی. تفاوتشان در این است که با چه سروصدایی خبرتان می‌کنند و فهرست فایل‌های اخیر را کجا نگه می‌دارند. Chrome در بیشتر گوشی‌ها پیش‌فرض است، Samsung Internet روی دستگاه‌های Galaxy نصب است و خیلی از صاحبانشان بی‌آن‌که بدانند Chrome نیست از آن استفاده می‌کنند، و Firefox انتخاب معمول کسانی است که افزونه یا محافظت قوی‌تر در برابر ردیابی می‌خواهند.

منوها بین نسخه‌ها جابه‌جا می‌شوند، پس مراحل زیر را نقشه راه بدانید نه عبارت دقیق. اگر برچسبی مطابقت نداشت، منوی اصلی مرورگر تقریباً همیشه گزینه‌ای به نام Downloads دارد و تنها صفحه‌ای که لازم دارید همان است.

هر گوشی اندرویدی فایل‌منیجر دارد، هرچند نامش بسته به برند فرق می‌کند. در Pixel و بسیاری از گوشی‌های دیگر Files است (که اغلب Files by Google نامیده می‌شود) و در گوشی‌های Galaxy My Files. بعضی سازندگان فایل‌منیجر خودشان را دارند که معمولاً فقط File Manager نام دارد. همه آن‌ها همان پوشه را نشان می‌دهند، چون مرورگر در حافظه مشترک ذخیره کرده نه در فضای خصوصی خودش.

در Files، روی Browse در پایین و سپس Downloads بزنید؛ جدیدترین فایل در بالاست. در My Files، روی Downloads در صفحه اصلی اپ بزنید، یا به Internal storage بروید و پوشه Download را باز کنید. اگر فایل زیادی آن‌جا دارید، بر اساس تاریخ (جدیدترین اول) مرتب کنید یا کلمه SaveStories را جست‌وجو کنید، چون هر فایلی که این سایت می‌سازد با آن شروع می‌شود.

دانستن این نام قابل‌پیش‌بینی به کار می‌آید. ذخیره‌های تکی نام حساب و برچسب تصادفی کوتاهی دارند، پس دو کلیپ از یک نفر هرگز روی هم نوشته نمی‌شوند. ZIPها به نام حساب و یا کلمه stories یا عنوان آلبوم هایلایت نام‌گذاری می‌شوند و با یک نگاه می‌توانید چند آرشیو را از هم تشخیص دهید.

ذخیره همه سریع‌ترین راه نگه داشتن استوری‌های کل یک روز یا یک آلبوم هایلایت کامل است، اما به‌جای فایل‌های جدا یک آرشیو به شما می‌دهد. گالری‌تان نمی‌تواند داخل آرشیو را ببیند، پس تا وقتی استخراجش نکنید، عکس‌ها و ویدیوهای داخلش از نظر بقیه گوشی عملاً وجود ندارند.

بیشتر گوشی‌های فعلی بدون نصب چیزی می‌توانند ZIP را باز کنند. در Files، روی ZIP بزنید تا پیش‌نمایشی از محتوایش با دکمه Extract ببینید؛ نتیجه پوشه‌ای جدید و هم‌نام کنار آرشیو است و اپ پیشنهاد می‌کند بعدش ZIP را حذف کند. در My Files گوشی Galaxy، روی ZIP بزنید، محتوا را بررسی کنید و روی Extract بزنید؛ می‌توانید انتخاب کنید در پوشه فعلی یا پوشه‌ای جدید باز شود. فایل‌منیجرهای سازندگان معمولاً گزینه مشابهی دارند، گاهی با نگه داشتن انگشت یا در منوی سه‌نقطه.

اگر فایل‌منیجر گوشی‌تان واقعاً از پسش برنمی‌آید، که برای گوشی‌های چند سال اخیر نادر است، هر فایل‌منیجر خوش‌نامی از Play Store این کار را می‌کند. یکی را انتخاب کنید که مجوزی بیش از دسترسی به فایل‌ها نخواهد و اگر فقط یک بار لازمش داشتید دوباره حذفش کنید.

در بیشتر موارد لازم نیست کاری بکنید. اندروید فهرستی از فایل‌های رسانه در حافظه مشترک نگه می‌دارد و اپ‌های گالری از آن می‌خوانند، پس MP4 یا JPG جدید در پوشه Download معمولاً ظرف چند ثانیه ظاهر می‌شود. Gallery سامسونگ معمولاً آن را در آلبومی به نام Download نشان می‌دهد و گالری سازندگان دیگر هم تقریباً همین‌طور رفتار می‌کنند. فایل‌هایی که تازه از یک ZIP استخراج کرده‌اید در آلبومی به نام پوشه‌شان ظاهر می‌شوند.

Google Photos کمی فرق دارد، چون آنچه روی دستگاه است را از آنچه پشتیبان‌گیری شده جدا می‌کند. زیر Collections (یا در نسخه‌های قدیمی‌تر Library) دنبال بخش پوشه‌های روی این دستگاه بگردید؛ Download معمولاً آن‌جا فهرست شده. دانلودهای جدید ممکن است تا وقتی آن پوشه برای پشتیبان‌گیری تنظیم نشده در نمای اصلی Photos نیایند و روشن کردن پشتیبان‌گیری برای آن فایل‌ها را در حساب گوگل‌تان آپلود می‌کند، پس پیش از زدن کلید تصمیم بگیرید که این را می‌خواهید یا نه. نام دقیق منوها با به‌روزرسانی‌های اپ عوض می‌شود، پس اگر پیدایش نکردید، کلمه Download را در اپ جست‌وجو کنید. صاحبان سامسونگ که از هر دو اپ استفاده می‌کنند همان کلیپ را در هر دو می‌بینند که یک فایل است که دو بار نمایش داده می‌شود، نه نسخه تکراری‌ای که فضای اضافه بگیرد.

اگر فایلی در پوشه هست اما هیچ گالری‌ای فهرستش نمی‌کند، دلایل معمول این‌اند که هنوز داخل ZIP است، دانلود تمام نشده، یا پوشه فایلی پنهان به نام .nomedia دارد که به گالری‌ها می‌گوید همه چیز داخلش را نادیده بگیرند. بعضی اپ‌های پاک‌سازی این نشانه را عمداً اضافه می‌کنند. بردن کلیپ به Pictures یا Movies با گزینه Move فایل‌منیجر راه مطمئنی برای دور زدن هر سه است، چون هر گالری‌ای آن پوشه‌ها را بررسی می‌کند.

استوری ذخیره‌شده در این مرحله فقط یک فایل محلی است. هیچ چیزی از این ذخیره به اینستاگرام یا صاحب حساب نمی‌رسد؛ نکته‌ای که در راهنمای تماشا و ذخیره ناشناس استوری‌ها کامل‌تر توضیح داده شده.

در نسخه‌های فعلی اندروید، مرورگر می‌تواند بدون درخواست هیچ چیزی در Downloads ذخیره کند، پس بیشتر آدم‌ها هرگز درخواست مجوزی نمی‌بینند. در گوشی‌های قدیمی‌تر ممکن است یک بار درخواستی ببینید که به Chrome یا Samsung Internet اجازه دسترسی به عکس‌ها، رسانه‌ها و فایل‌ها بدهید. اجازه دهید؛ مرورگر بدون آن نمی‌تواند دانلود را بنویسد و بعداً می‌توانید از مجوزهای اپ در Settings پسش بگیرید. فایل‌منیجر هم ممکن است اولین بار که ZIP را استخراج می‌کنید دسترسی بخواهد که به همان دلیل طبیعی است.

پیام Can't open file تقریباً همیشه از یکی از چند دلیل محدود می‌آید. رایج‌ترینش زدن روی فایل پیش از تمام شدن دانلود است که فایلی ناقص به جا می‌گذارد؛ حذفش کنید و دوباره ذخیره کنید. دومی این است که اپ اشتباهی به‌عنوان پیش‌فرض ویدیو یا آرشیو تنظیم شده، شاید چیزی که یک بار نصب کرده و فراموش کرده‌اید. از Open with در فایل‌منیجر پخش‌کننده دیگری انتخاب کنید یا پیش‌فرض را در تنظیمات آن اپ پاک کنید. سومی ZIPی است که خواسته‌اید در عکس‌بین باز کنید؛ به‌جایش آن را از فایل‌منیجر باز و استخراج کنید. ویدیوهای استوری MP4 استاندارد هستند، پس در گوشی کمبود کدک به‌ندرت مشکل است.

فضای ذخیره‌سازی آخرین چیزی است که وقتی دانلودی متوقف می‌شود یا بدون خطای روشنی شکست می‌خورد باید بررسی کنید. کلیپ‌های استوری کوتاه‌اند و معمولاً هرکدام چند مگابایت حجم دارند، اما کل یک روزِ یک حساب پرکار یا یک آلبوم هایلایت طولانی روی هم زیاد می‌شود و استخراج ZIP برای مدت کوتاهی به جای آرشیو و محتوایش با هم نیاز دارد. Settings > Storage فضای خالی را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید فایل‌ها را بلندمدت نگه دارید، آن‌ها را به کامپیوتر یا یک پوشه ابری کپی کنید و هر از گاهی پوشه Download را خالی کنید.

یک محدودیت دیگر را هم در نظر داشته باشید: SaveStories فقط به حساب‌های عمومی و آنچه فعلاً به اشتراک می‌گذارند دسترسی دارد. پروفایل‌های خصوصی، استوری‌های دوستان نزدیک، استوری‌های حذف‌شده، پست‌های فید و ریلزها نمایش داده نمی‌شوند، با هر مرورگری که باشد. اگر نام کاربری‌ای چیزی نشان نمی‌دهد، پیش از شک کردن به گوشی‌تان املای آن و عمومی بودن حساب را بررسی کنید.