Jak zapisać wyróżnione z Instagrama: całe albumy lub pojedynczo

Myślę o wyróżnionych jak o albumach, które twórca postanowił oprawić w ramkę i powiesić w przedpokoju. Zwykła relacja to karteczka na lodówce: jest przez dzień, a potem znika z profilu. Wyróżnienie to relacja (albo cały ich stos), którą autor celowo przypiął pod opisem profilu, nadał jej tytuł i zwykle małą okrągłą okładkę. Zostaje tam, dopóki jej nie zmieni lub nie usunie.

Właśnie ta trwałość sprawia, że wyróżnione warto zapisywać porządnie. Marki trzymają w nich przewodniki po produktach, tabele rozmiarów i FAQ. Konta podróżnicze mają po jednym albumie na wyjazd. Małe sklepy przypinają godziny otwarcia i instrukcje pielęgnacji. Znajomi prowadzą album ze ślubu albo z pierwszych tygodni dziecka. W każdym przypadku treść wybrano po to, by przetrwała, a tytuł albumu mówi, o czym jest — i dokładnie taką etykietę chcesz mieć też na swojej kopii.

Jedna rzecz zaskakuje ludzi: wyróżnienie nie jest osobnym rodzajem publikacji. Każdy element w środku to zwykła relacja opublikowana w jakimś momencie, z własnym zdjęciem lub filmem i własną długością. Album to po prostu nazwana lista takich relacji. Zapisując wyróżnienie, tak naprawdę zapisujesz zestaw relacji, a każda zasada, którą znasz o plikach relacji (MP4 dla filmów, JPG dla zdjęć, oryginalna rozdzielczość), obowiązuje także tutaj.

Zacznij na stronie głównej SaveStories albo w narzędziu do pobierania wyróżnionych i wpisz nazwę użytkownika konta bez @. Możesz też wkleić link do profilu lub do jednej z jego relacji; formularz sam wyciągnie z niego nazwę. Po chwili trafisz na stronę wyników tego konta.

Na górze zobaczysz nagłówek profilu: zdjęcie, opis i liczniki. Bezpośrednio pod nim jest poziomy rząd małych kółek, każde z krótkim tytułem pod spodem. Ten rząd to wyróżnione konta, pokazane z tymi samymi okładkami i tytułami, które wybrał autor, w tej samej kolejności co na profilu. Na telefonie rząd przewija się w bok, więc przesuń w lewo, jeśli konto ma więcej albumów, niż mieści się na ekranie. Długie tytuły są ucinane wielokropkiem, ale pełny tytuł pojawia się jako nagłówek po otwarciu albumu.

Pod rzędem znajduje się siatka bieżących relacji, czyli tych opublikowanych w ciągu ostatnich 24 godzin. Na początku łatwo je pomylić. Dobra zasada: kółka to albumy, które trwają, a siatka to to, co jest aktywne dziś. Jeśli siatka mówi, że ostatnio nic nie opublikowano, nie znaczy to, że konto jest puste. Przewiń w górę i sprawdź kółka, bo wyróżnione w ogóle nie zależą od niedawnej aktywności.

Jeśli rząd się nie pojawia, konto po prostu nie ma publicznych wyróżnionych. A jeśli strona mówi, że konto jest prywatne, nie da się pokazać ani relacji, ani wyróżnionych, bo prywatne treści są udostępniane tylko zatwierdzonym obserwującym i nigdy nie docierają do SaveStories.

Gdy strona wyników jest wczytana, zapisanie całego albumu zajmuje cztery stuknięcia. Stuknięte kółko krótko pulsuje podczas ładowania albumu, a potem jego elementy zastępują siatkę relacji poniżej. Na tym etapie nic nie jest pobierane; tylko oglądasz.

Pakowanie odbywa się w Twojej przeglądarce, a nie na naszych serwerach, więc nie zamykaj karty, dopóki licznik nie skończy. Przy dobrym połączeniu typowy album z kilkunastoma elementami zajmuje kilka sekund; album pełen długich filmów może potrwać dłużej. Jeśli jakiś element się nie wczyta, zostanie pominięty, a końcowy komunikat poda, ile ich zabrakło. Zwykle ponowne naciśnięcie Zapisz wszystko je uzupełnia.

Gdy skończysz z jednym albumem, użyj pływającego przycisku Wróć do relacji na dole ekranu, by wrócić do bieżących relacji, albo po prostu stuknij inne kółko w rzędzie, by przełączyć album.

Plik ZIP nosi nazwę konta i albumu, więc folder pełen takich plików pozostaje czytelny nawet po miesiącach. W środku każdy plik ma numer z zerami wiodącymi, dzięki czemu w każdym menedżerze plików zachowuje tę samą kolejność.

Słowo o tym, jak tytuły są oczyszczane. Nazwy plików muszą działać w każdym systemie operacyjnym, więc spacje i znaki interpunkcyjne w tytule albumu zamieniają się w podkreślenia, a tytuł jest przycinany do 40 znaków. Emoji i litery spoza podstawowego alfabetu łacińskiego są w ten sam sposób pomijane. Jeśli album nazywa się wyłącznie emoji albo tylko w niełacińskim piśmie, ZIP zamiast tytułu dostaje słowo set. Wtedy warto od razu samodzielnie zmienić nazwę pliku.

To, gdzie trafi plik, zależy od urządzenia. Na iPhonie w Safari potwierdź pobieranie, a potem otwórz aplikację Pliki i zajrzyj do Pobranych (albo stuknij strzałkę pobierania na pasku adresu Safari). Stuknij ZIP raz, a Pliki rozpakują go do folderu; aby przenieść film do Zdjęć, otwórz go i użyj Udostępnij → Zachowaj wideo. Na Androidzie w Chrome plik trafia do folderu Pobrane; otworzysz go z menu Chrome w sekcji Pobrane albo z menedżera plików, który na większości telefonów rozpakowuje ZIP jednym stuknięciem. Na komputerze sprawdź zwykły folder Pobrane; na Macu rozpakujesz go dwuklikiem, a w Windows kliknij prawym przyciskiem i wybierz Wyodrębnij wszystkie.

Często nie potrzebujesz całego albumu. Może to czterdziestoslajdowy dziennik z podróży, a chcesz tylko klip z zachodem słońca, albo album FAQ sklepu, a potrzebujesz jednego slajdu z adresem do zwrotów. Wtedy całkiem pomiń Zapisz wszystko.

Otwórz album, znajdź element w siatce i naciśnij jego własny przycisk Zapisz. Każda karta elementu pokazuje też, kiedy relację pierwotnie opublikowano, a jeśli autor oznaczył inne konta — kogo oznaczono, co pomaga wybrać właściwy slajd spośród kilku podobnych. Pojedynczy zapis pobiera oryginalny plik bezpośrednio, bez ZIP do rozpakowania, pod nazwą SaveStories_{username}_ plus trzy losowe znaki i rozszerzenie.

Jeśli zapisujesz film dla dźwięku, najpierw obejrzyj podgląd z włączonym dźwiękiem. Nasz poradnik o zapisywaniu relacji z dźwiękiem wyjaśnia, czego się spodziewać po naklejkach z muzyką i lektorze, bo zachowują się nieco inaczej niż dźwięk nagrany aparatem.

Ponieważ wyróżnione powstają z relacji, często wrzuca się je do jednego worka. W praktyce zachowują się na tyle różnie, że warto wiedzieć, na co patrzysz, zanim zaplanujesz powrót po to później.

Praktyczny wniosek: relacja, którą chcesz zachować, jest na liczniku czasu, więc zapisz ją tego samego dnia. Wyróżnienie daje Ci czas, ale nie na zawsze, a jego zawartość może się zmienić bez Twojej wiedzy. Jeśli ciekawi Cię dokładny czas trwania relacji, przeczytaj, jak długo trwają relacje na Instagramie.

Twórcy pytają mnie o to częściej niż o cokolwiek innego: czy mogę użyć tego samego narzędzia do kopii własnych albumów? Tak, o ile Twoje konto jest publiczne. Wyszukaj własną nazwę użytkownika dokładnie tak jak każdą inną, otwórz każdy album i naciśnij Zapisz wszystko. Nie musisz się logować, a wynik to ten sam zestaw oryginalnych plików, jaki dostałby odwiedzający. Zapisywanie album po albumie daje też porządnie nazwane pliki ZIP, co przydaje się, gdy przekazujesz wyróżnione grafikowi albo archiwizujesz zakończoną kampanię.

Jeśli Twoje konto jest prywatne, SaveStories go nie widzi — również wtedy, gdy to Ty patrzysz. W takim przypadku skorzystaj z opcji samego Instagrama. W chwili pisania w wielu wersjach aplikacji możesz otworzyć wyróżnienie i zapisać widoczny element z jego menu, a pobieranie danych w ustawieniach konta może obejmować relacje jako pliki, choć dokładne menu i nazwy różnią się w zależności od wersji aplikacji i regionu.

Jeszcze jedna rzecz warta wiedzy o własnych albumach: zapisana kopia to migawka. Jeśli później usuniesz wyróżnienie, Twój ZIP pozostanie dokładnie taki, jaki był, i o to właśnie chodzi. Ale Instagram może oddać Ci tylko to, co wciąż jest w archiwum relacji (i tylko jeśli archiwizacja była włączona), więc jeśli wyróżnione są Twoim jedynym zapisem dawnych relacji, okresowy eksport to tanie ubezpieczenie.

Okrągła okładka każdego wyróżnienia nie jest dostępna jako osobne pobranie. W rzędzie kółek to tylko mała miniatura służąca do wyboru albumu i nie ma przy niej przycisku Zapisz.

W większości przypadków nie jest Ci potrzebny, bo okładka zwykle pochodzi z jednej z relacji w albumie. Gdy autor tworzy wyróżnienie, Instagram proponuje kadr z jednej z relacji i pozwala go przyciąć i ustawić w kółku. Otwórz album, znajdź tę relację i ją zapisz: dostaniesz oryginał w pełnym rozmiarze, a nie mały okrągły wycinek.

Wyjątkiem jest okładka niestandardowa. Wielu twórców przesyła zaprojektowaną ikonę z galerii (walizeczkę, filiżankę kawy, pastelową literę), a ten obraz może w ogóle nie istnieć jako relacja w albumie. Jeśli zależy Ci na zestawie ikon marki, uczciwa odpowiedź jest taka, że nie należą one do elementów, które wyróżnione udostępniają do zapisu, i najlepiej zapytać twórcę.