IGDownloader: één gebruikersnaam, drie downloads

Zie IGDownloader als een formulier dat één ding doet. Je geeft het een openbare Instagram-gebruikersnaam, en het geeft terug wat dat profiel nu laat zien. Dat zijn drie dingen: alles wat sinds gisteren rond deze tijd aan de story is toegevoegd, de highlight-rondjes onder de bio, en de avatar in het grootste opgeslagen formaat. Downloads komen uit de kopie die Instagram op zijn servers bewaart, niet uit een opname van de pixels op je scherm.

Geen app, geen extensie, geen gekoppeld account. Omdat IGDownloader nooit om je Instagram-login vraagt, kan het niets als jou liken, volgen of plaatsen, en blijft de kijkerslijst van de story-eigenaar vrij van je gebruikersnaam. De tool is gratis.

Hij is ook bewust beperkt. Reels, feedposts en postlinks vallen erbuiten, privéprofielen blijven gesloten, en er wordt geen archief van eerdere activiteit bijgehouden. Een story die verliep zonder aan een highlight te zijn vastgezet, bestaat niet meer op Instagram, dus er valt voor IGDownloader ook niets meer op te halen. Als je die grenzen vooraf kent, hoef je niet te zoeken naar knoppen die er niet zijn.

Voordat ze een downloader gebruiken, proberen de meeste mensen de tools die al op hun telefoon staan. Een screenshot is direct en werkt overal. Een schermopname legt video vast. Allebei prima voor een snelle notitie, en allebei schieten ze tekort zodra je het echte bestand wilt.

De tabel hieronder toont wat elke methode je oplevert. Hij gaat uit van een openbaar account en een story die nog online staat.

De laatste rij is de eerlijke. Een screenshot vraagt niets meer dan twee knoppen, en als je alleen een ruwe notitie wilt van wat een story zei, is dat vaak genoeg. Het nadeel zie je in het bestand zelf. Omdat een screenshot alleen je scherm vastlegt, komen de voortgangslijntjes, de statusbalk en het antwoordveld allemaal in het beeld, en de scherpte wordt bepaald door het scherm van je telefoon, niet door wat er geüpload is.

Een schermopname lost het geluidsprobleem op maar brengt andere mee. Je moet hem starten voordat de story afspeelt, de randen achteraf bijknippen, en accepteren dat de video opnieuw wordt gecodeerd in de kwaliteit die je apparaat kiest. Een melding die midden in de story binnenkomt, belandt in de clip. Een volledig highlight-album opnemen betekent elk item in real time uitzitten.

Bij beide methoden moet je de story ook ingelogd in Instagram bekijken, waardoor je account in de kijkerslijst komt. IGDownloader leest het openbare profiel zonder login, dus de eigenaar ziet niets.

IGDownloader ziet precies wat een bezoeker zonder Instagram-login zou zien, en niets meer. Privéaccounts, lijsten met goede vrienden en profielen die een volgverzoek vereisen, zijn ervoor gesloten, en niets in de tool omzeilt dat. Een leeg resultaat bij een account waarvan je weet dat het vaak plaatst, komt meestal door een van twee dingen: het profiel staat op privé, of er is sinds gisteren niets in de story gezet.

Reels en gewone feedposts vallen erbuiten, net als een postlink plakken om die te downloaden. De tool houdt het bij de drie items die op het profiel zelf staan: stories, highlights en de profielfoto.

IGDownloader werkt in de browser, dus dezelfde pagina werkt op Android, iPhone, Windows en macOS. Op een telefoon gaan opgeslagen bestanden naar de downloadmap van de browser; op een iPhone kun je een video daarna vanuit de Bestanden-app naar Foto's verplaatsen. Op Windows of macOS kijk je in de map die je browser voor downloads gebruikt.

Een groter scherm helpt als je meerdere highlight-albums tegelijk doorloopt, omdat het raster meer tegels toont en de ZIP makkelijker uit te pakken en te sorteren is. Voor een uitleg over de desktopkant, inclusief waar de downloads terechtkomen, zie Instagram-stories opslaan op pc en Mac.