Bestandsformaten van Instagram-stories: MP4, JPG en wat erin zit

Als je een story bekijkt in de Instagram-app, voelt het als een kleine interactieve pagina: een voortgangsbalk bovenaan, een antwoordveld onderaan, misschien een poll waarop je kunt tikken. Daaronder zit iets heel gewoons. Elke story is één mediabestand op de servers van Instagram, plus een aparte set instructies die de app vertelt wat er tijdens het kijken bovenop getekend moet worden. Download de story en je krijgt het bestand. De instructies blijven achter.

Weten wat dat bestand wel en niet is, beantwoordt de meeste vragen die mensen hebben na het opslaan van een story: waarom een foto als video binnenkwam, waarom de poll ontbreekt, waarom een clip er na een chatapp zachter uitziet en of je M4A of MP3 moet kiezen. Eerst een paar begrippen in gewone taal.

Op het moment van schrijven komt een story in een van twee vormen. Een videostory is een MP4 waarvan het beeld met H.264 en het geluid met AAC is gecodeerd. Een fotostory is een JPG. Dat is de hele lijst voor de media zelf: er is geen speciaal Instagram-formaat, geen eigen verpakking en niets waarvoor je een bepaalde app nodig hebt. Elke videospeler, galerij-app of browser kan met beide overweg.

Het beeld is verticaal, 9:16, en Instagram levert stories tot 1080 pixels breed en 1920 hoog. Tot is het belangrijke deel. Uploadde de maker iets kleiners, of filmde die een horizontale clip die Instagram in een verticaal beeld plaatste, dan weerspiegelt het bestand dat je opslaat die upload. Een download kan geen pixels maken die de maker nooit heeft gestuurd, en dat is het korte antwoord op de meeste klachten dat een opgeslagen story er wazig uitziet.

De grootte hangt af van lengte en inhoud. Een videostory wordt meestal gecodeerd met een paar megabit per seconde, dus een clip van 15 seconden komt doorgaans uit op een paar megabyte, meer bij snelle beweging dan bij een pratend hoofd. In de meeste regio's kan een storysegment nu tot een minuut duren, en het bestand groeit ongeveer evenredig mee. Een JPG van een schermvullende foto weegt meestal een paar honderd kilobyte. Dit zijn gangbare cijfers, geen vaste regels: Instagram past zijn codering in de loop der tijd aan.

Even over namen: JPG en JPEG zijn hetzelfde formaat, alleen de extensie verschilt. SaveStories noemt een losse opslag SaveStories_username_xxx.mp4 of .jpeg, en beide extensies openen op elke telefoon en computer die je waarschijnlijk hebt.

Dit verrast mensen meer dan wat ook. Je zag een stilstaande foto met een nummer erachter, je sloeg hem op en kreeg een MP4 in plaats van een JPG. Er ging niets mis. Een JPG kan geen geluid bevatten; het is één afbeelding en verder niets. Zodra een maker muziek toevoegt, moet Instagram iets publiceren met een audiospoor, dus zet het de foto om in een korte video, meestal zo lang als het muziekfragment dat de maker koos, en bewaart die.

Hetzelfde geldt voor andere bewegende extra's. Geanimeerde GIF-stickers, een Boomerang of tekst die in beeld schuift, maken van de story allemaal een video, ook als het grootste deel van het beeld nooit beweegt. Wil je de stilstaande afbeelding terug, pauzeer dan op een rustig moment en maak een screenshot, of exporteer een frame in een desktopspeler. Reken erop dat die iets zachter is dan een originele foto, omdat hij onderweg door videocompressie is gegaan.

Een fotostory zonder muziek en zonder animatie blijft een JPG, dus een mix van MP4- en JPG-bestanden van één account is heel normaal.

Alles wat een maker in de story-editor toevoegt, valt in een van twee groepen. De eerste is visuele decoratie: getypte tekst, tekeningen, emoji, gewone stickers, de tijd- of locatiesticker als afbeelding, filters en kleuraanpassingen. Voordat de story wordt gepubliceerd, schildert Instagram dat allemaal op het beeld en bewaart het resultaat als één platte afbeelding of één platte video. Er zijn geen lagen meer om uit elkaar te halen; de tekst is nu pixels, precies zoals de achtergrond erachter.

De tweede groep is interactief, en zit helemaal niet in het bestand. Polls, quizzen, vragenvakken, emojischuifregelaars, linkstickers, aantikbare vermeldingen en hashtags, producttags en jij-ook-prompts worden opgeslagen als data die de app tijdens het kijken over de media legt. Sommige laten een visueel spoor achter, omdat de omtrek van de sticker vaak in het beeld wordt getekend, dus je ziet de vraag van een poll misschien wel in je opgeslagen bestand. Wat je niet krijgt, is iets wat werkt. Stemaantallen, de klikbare link, het profiel waar een vermelding naar verwijst en antwoorden op een vragenvak zitten niet in de MP4 of de JPG, en geen enkele downloader, SaveStories inbegrepen, kan ze erin zetten.

Gaat het je om een link of vermelding, kopieer die dan in de Instagram-app zolang de story live staat. Het bestand bewaart alleen wat op het beeld is geschilderd.

Een schermopname is een tweede video gemaakt van de eerste. Je telefoon legt in realtime zijn eigen scherm vast en comprimeert dat opnieuw met de instellingen die het systeem kiest, en de interface van de app en je statusbalk gaan gewoon mee. Het is de traagste manier om een story te bewaren, met het meeste kwaliteitsverlies.

Het originele bestand opslaan slaat al die stappen over. Je krijgt dezelfde MP4 die Instagram naar kijkers streamt, in de geüploade resolutie, met het volledige audiospoor, precies beginnend en eindigend waar de maker hem heeft ingekort. Met de video-downloader kost dat één tik per clip, en Alles opslaan zet een hele lijst in je browser in een zip.

Soms wil je het nummer of de stem, niet het beeld. Omdat het geluid van een story AAC in een MP4 is, kun je het er op twee manieren uit halen. De eerste is het AAC-spoor ongewijzigd naar een M4A-bestand kopiëren. M4A is in wezen dezelfde MPEG-4-container met alleen audio, dus er wordt niets gedecodeerd of opnieuw gecomprimeerd: het geluid is bit voor bit wat er in de video zat.

De tweede is omzetten naar MP3. MP3 is een andere codec, dus de AAC moet worden gedecodeerd en daarna nog een keer gecodeerd. Elke lossy codering gooit weer wat detail weg. Een redelijke MP3-bitrate verbergt dat goed bij spraak en gewoon luisteren, maar het blijft een stap terug ten opzichte van de directe kopie, en een hogere MP3-bitrate kiezen kan geen detail terugbrengen dat de AAC-bron nooit had; het maakt het bestand alleen groter. M4A speelt standaard af op iPhones, Android-telefoons, Macs, Windows en elke actuele browser, dus kies het als standaard en bewaar MP3 voor een oude autoradio of een simpele speler die niets anders accepteert. De audio-extractor biedt beide formaten.

H.264, AAC en JPG zijn allemaal lossy: elk gooit informatie weg waarvan de encoder denkt dat je die niet mist. De story die je downloadt, is daar al één keer doorheen gegaan, toen Instagram de upload verwerkte. Elke latere codering begint bij die verkleinde versie en gooit er weer iets meer weg, en de verliezen stapelen zich op: uitgesmeerde randen rond fijne tekst, blokkerige overgangen in luchten en schaduwen, een kruipende glinstering in korrel. Audio verliest wat lucht in de hoge tonen.

De meeste hercodering gebeurt zonder dat iemand het zo bedoelt. Een clip via een chatapp versturen comprimeert hem meestal opnieuw, tenzij je hem als document of bestand stuurt. Hem inkorten of een bijschrift toevoegen in een telefooneditor exporteert een gloednieuw bestand. Hem ergens anders uploaden haalt hem door de encoder van dat platform, en hem opnieuw in je eigen story plaatsen laat Instagram hem een tweede keer verwerken. Niets daarvan is fout, maar elke stap zou moeten beginnen bij het origineel dat je hebt opgeslagen, nooit bij een kopie van een kopie.

Behandel de onaangeroerde download dus als je master. Bewerk een duplicaat, exporteer één keer, en ga voor de volgende bewerking terug naar het origineel in plaats van exports aan elkaar te rijgen. Sommige cloudfotodiensten hebben een ruimtebesparende modus die video's opnieuw comprimeert, dus controleer die instelling waar je de master bewaart.

Op een iPhone komt een bestand dat je in Safari opslaat in de app Bestanden onder Downloads. Druk er lang op en kies Toon info om de grootte en het type te zien. Om een video naar Foto's te zetten, open je hem, tik je op de deelknop en kies je Bewaar video; voor een foto kies je Bewaar afbeelding. Staat hij eenmaal in Foto's, dan toont omhoog vegen op het item de afmetingen en bestandsgrootte.

Op Android slaat Chrome op in de map Downloads, die de meeste galerij-apps en Google Foto's vanzelf oppikken. Open de details van het item, meestal via het menu met drie puntjes of door omhoog te vegen, om de resolutie en grootte te zien.

Op een computer gaat het bestand naar je downloadmap. Op een Mac selecteer je het in de Finder en druk je op Command-I; het gedeelte Meer info toont afmetingen, codecs en duur. Op Windows klik je met rechts op het bestand, kies je Eigenschappen en open je het tabblad Details voor framebreedte, framehoogte en gegevenssnelheid. Een video met 1080 × 1920 en de extensie .mp4 is het origineel zoals Instagram het leverde. Toonde een account in de eerste plaats niets om op te slaan, dan loopt deze probleemoplossingsgids de gebruikelijke oorzaken door.