ذخیره ناشناس استوری اینستاگرام، قدم به قدم

بیشتر کسانی که این سؤال را می‌پرسند نگران یک چیزند: نامی که جایی که نمی‌خواستند ظاهر شود. اینستاگرام فهرستی از همه حساب‌هایی که یک استوری را تماشا کرده‌اند نگه می‌دارد و کسی که آن را منتشر کرده می‌تواند تا وقتی استوری فعال است، و مدتی بعد از آن از آرشیو استوری‌اش، آن فهرست را باز کند. باز کردن استوری در اپ، حتی برای یک ثانیه، شما را در آن قرار می‌دهد.

راه دور زدنش این است که اصلاً استوری را داخل اینستاگرام باز نکنید. یک نمایشگر وب مثل SaveStories استوری عمومی را از بیرون اپ و بدون ورود به‌جای شما دریافت می‌کند، پس هیچ حسابی از شما وجود ندارد که اینستاگرام ثبتش کند. استوری را می‌بینید، فایل را ذخیره می‌کنید و لیست صاحب استوری دقیقاً همان‌طور است که قبلاً بود.

این کلمه سرسری به کار می‌رود، پس بهتر است دقیق باشیم. در این راهنما، ذخیره ناشناس استوری یعنی سه چیز مشخص و بهتر است هرکدام را جداگانه بسنجید تا این‌که به یک وعده مبهم اعتماد کنید.

در لیست بینندگان نمی‌آیید. این همان بخشی است که آدم‌ها بیش از همه به آن اهمیت می‌دهند. این لیست به حساب‌ها گره خورده، نه به آدم‌ها یا دستگاه‌ها: اینستاگرام ثبت می‌کند که پروفایل مشخصی تماشا کرده است. اگر هیچ پروفایلی از شما در کار نباشد، چیزی برای ثبت نیست. به همین دلیل رفتن سراغ حساب دومی که دارید هم واقعاً کمکی نمی‌کند. حساب دوم همچنان نمایش داده می‌شود و صاحبان استوری اغلب می‌فهمند چه کسی پشت یک پروفایل کم‌محتوا و تازه‌ساخت است.

هیچ اعلانی ارسال نمی‌شود. در زمان نوشتن این مطلب، اینستاگرام وقتی یک استوری معمولی دانلود یا از آن اسکرین‌شات گرفته می‌شود به کسی هشدار نمی‌دهد. استثنایی که آدم‌ها به یاد دارند پیام‌های دایرکت است: عکس‌ها و ویدیوهای ناپدیدشونده‌ای که در چت فرستاده می‌شوند می‌توانند اسکرین‌شات را به فرستنده اطلاع دهند. استوری‌هایی که روی پروفایل منتشر می‌شوند قابلیت جداگانه‌ای‌اند و قواعدشان نسبتاً ثابت مانده، هرچند اینستاگرام گاهی تغییراتی را آزمایش می‌کند و رفتار ممکن است بسته به منطقه فرق کند.

به هیچ حسابی نیاز نیست. نه وارد می‌شوید، نه چیزی را وصل می‌کنید و نه رمز عبوری می‌دهید. این فراتر از حریم خصوصی اهمیت دارد. هر سرویسی که پیش از نشان دادن استوری‌ها رمز ورود اینستاگرامتان را بخواهد، خیلی بیشتر از نیازش می‌خواهد و دادن آن درست برعکس ناشناس بودن است.

ناشناس بودن به معنای نامرئی بودن در کل اینترنت نیست. سایتی که استفاده می‌کنید همچنان یک درخواست وب معمولی دریافت می‌کند، مثل هر صفحه دیگری، و مرورگرتان تاریخچه همیشگی‌اش را نگه می‌دارد. هیچ‌کدام از این‌ها به صاحب استوری نمی‌رسد، اما اگر دستگاهتان مشترک است، تاریخچه را همان‌طور پاک کنید که بعد از هر وب‌گردی دیگری پاک می‌کنید.

کل فرایند تقریباً همان‌قدر طول می‌کشد که پیدا کردن نام حساب. در Safari آیفون، Chrome اندروید و هر مرورگر دسکتاپی یکسان کار می‌کند، چون چیزی برای نصب نیست.

اگر شبکه استوری‌های فعلی خالی است، شاید حساب در یک روز گذشته به‌سادگی چیزی منتشر نکرده. هایلایت‌هایش، که تا وقتی صاحبش حذفشان نکند می‌مانند، هنوز در ردیف بالا هستند و می‌توانید به همان شکل بازشان کنید و ذخیره‌شان کنید.

استوری ذخیره‌شده خود فایل است، نه تصویری از صفحه‌تان. استوری‌های ویدیویی به‌صورت MP4 با صدای خودشان و استوری‌های عکسی به‌صورت JPG می‌رسند. کادر کاملی را که اینستاگرام ارائه می‌کند می‌گیرید، بدون نوار وضعیت، بدون کادر پاسخ و بدون خطوط پیشرفت بالای صفحه. استیکرها، متن‌ها و نقاشی‌هایی که صاحب استوری پیش از انتشار اضافه کرده جزئی از تصویرند، پس می‌مانند. بخش‌های تعاملی مثل نتایج نظرسنجی یا استیکر لینک در فایل کار نمی‌کنند، چون فایل فقط تصویر یا ویدیوست.

صدا جزئیاتی است که آدم‌ها با روش‌های دیگر بیش از همه از دست می‌دهند. استوری‌ای که از آهنگی در کتابخانه موسیقی اینستاگرام استفاده می‌کند معمولاً صدایش در ویدیو میکس شده است، پس MP4 آن را پخش می‌کند. اگر می‌خواهید بدانید چرا چند استوری همچنان بی‌صدا درمی‌آیند، راهنمای ذخیره استوری با صدا دلایل را یکی‌یکی مرور می‌کند.

می‌توانید عکس پروفایل را هم از سربرگ در اندازه کامل ذخیره کنید، که وقتی دایره داخل اپ برای تشخیص خیلی کوچک است به کار می‌آید. و چون ذخیره همه فایل zip را داخل مرورگرتان می‌سازد، سری بلندی از استوری‌ها به‌جای ده‌دوازده درخواست دانلود جداگانه، به‌صورت یک فایل می‌رسد.

ذخیره ناشناس روی یک شرط بنا شده: استوری باید عمومی باشد. استوری‌های یک حساب عمومی را هر کسی می‌تواند ببیند و دقیقاً همین است که به یک نمایشگر اجازه می‌دهد بدون ورود نشانشان دهد. این شرط را بردارید و چیزی برای دریافت نمی‌ماند.

حساب‌های خصوصی از دسترس خارج‌اند. استوری‌هایشان فقط برای دنبال‌کنندگان تأییدشده قابل‌دیدن است و دیدنشان نیاز دارد که با حساب یکی از آن‌ها وارد شده باشید. هیچ ابزار مشروعی این را دور نمی‌زند و ابزارهای صادق از همان اول این را می‌گویند.

استوری‌های دوستان نزدیک همان حالت است در شکلی محدودتر. صاحب حساب فهرستی دست‌چین انتخاب کرده و آن استوری‌ها حتی در یک حساب عمومی هم به عموم نشان داده نمی‌شوند. در شبکه ظاهر نمی‌شوند.

استوری‌های حذف‌شده و منقضی‌شده از دید عموم رفته‌اند. وقتی استوری‌ای از ۲۴ ساعتش گذشت از شبکه فعلی خارج می‌شود و اگر صاحبش آن را به هایلایت اضافه نکرده باشد، هیچ نسخه عمومی‌ای باقی نمی‌ماند. استوری‌ای که صاحبش زودتر حذف کرده هم رفته است.

SaveStories همچنین پست‌های فید یا لینک ریلز را پشتیبانی نمی‌کند. برای استوری‌ها، هایلایت‌ها و عکس پروفایل ساخته شده، پس به‌جای آدرس پست، نام کاربری یا لینک استوری را بچسبانید.

اسکرین‌شات گزینه ناشناس بدیهی به نظر می‌رسد چون به کسی اعلان نمی‌دهد. گیر کار زودتر پیش می‌آید: برای گرفتن اسکرین‌شات باید استوری را در اپ اینستاگرام باز کنید و آن مشاهده پیش از این‌که دکمه‌ای بزنید با نام شما ثبت شده است. اسکرین‌شات بی‌صداست؛ تماشا کردن نه.

ضبط صفحه همین مشکل را دارد، به‌علاوه چند مشکل دیگر. هر چیزی را که روی نمایشگر است ضبط می‌کنید، پس نتیجه شامل رابط کاربری اپ است، با رزولوشن صفحه شما دوباره رمزگذاری می‌شود و در بسیاری از گوشی‌ها باید یادتان باشد ضبط صدا را روشن کنید وگرنه کلیپی بی‌صدا خواهید داشت. استوری‌ها خودکار هم جلو می‌روند، پس ضبط اغلب به استوری بعدی کشیده می‌شود.

دانلود از یک نمایشگر وب همه این‌ها را یک‌جا کنار می‌گذارد. این مقایسه سه روش در نکاتی است که برای این سؤال اهمیت دارند.

ردیف آخر همان بده‌بستان صادقانه است. اگر حسابی خصوصی است و شما دنبال‌کننده تأییدشده‌اید، روش‌های داخل اپ تنها راه‌اند و مثل هر دنبال‌کننده دیگری در لیست بینندگان ظاهر می‌شوید. حساب‌های خصوصی قرار است همین‌طور کار کنند و این چیزی نیست که بخواهید دورش بزنید.

این‌که بتوانید استوری‌ای را بی‌ردپا ذخیره کنید، پاسخ این را نمی‌دهد که آیا باید این کار را بکنید. بیشتر دلایل آدم‌ها معمولی است: نگه داشتن یک دستور پخت، ساعت کاری یک مکان، خبری از یک دوست یا آموزشی که می‌خواهند آفلاین دوباره ببینند. بعضی دلایل این‌طور نیستند و تفاوت معمولاً به این برمی‌گردد که بعداً با فایل چه می‌کنید.

آزمون مفیدی این است که تصور کنید صاحب استوری باخبر شود. اگر شانه بالا بیندازد، احتمالاً مشکلی نیست. اگر احساس کند زیر نظر است، بهتر است دست نگه دارید. ذخیره یک استوری عمومی برای خودتان با بازنشر آن، جمع کردن پست‌های کسی در طول ماه‌ها یا زیر نظر داشتن کسی که روشن گفته فاصله می‌خواهد، خیلی فرق دارد.

یادتان باشد محتوا متعلق به سازنده‌اش است. دانلود برای مراجعه شخصی یک چیز است؛ آپلود دوباره ویدیوی کسی، استفاده از آن در پست‌های خودتان یا فروختنش ممکن است با قانون حق نشر و قوانین اینستاگرام برخورد کند، با هر ابزاری که فایل را گرفته باشید.