ذخیره هایلایت اینستاگرام: کل آلبوم یا یک آیتم

من هایلایت‌ها را مثل آلبوم‌هایی می‌بینم که یک تولیدکننده محتوا قاب می‌کند و به دیوار راهرو می‌زند. استوری معمولی مثل یادداشتی روی در یخچال است: یک روز آن‌جاست و بعد از پروفایل می‌رود. هایلایت استوری‌ای است (یا دسته‌ای از استوری‌ها) که صاحب حساب عمداً زیر بیوی خود پین کرده، برایش عنوان گذاشته و معمولاً یک کاور گرد کوچک هم به آن داده است. تا وقتی آن را ویرایش یا حذف نکند، همان‌جا می‌ماند.

همین ماندگاری است که ذخیره درست هایلایت‌ها را ارزشمند می‌کند. برندها از آن‌ها برای راهنمای محصول، جدول سایز و سؤالات رایج استفاده می‌کنند. حساب‌های سفر برای هر سفر یک آلبوم نگه می‌دارند. فروشگاه‌های کوچک ساعت کاری و دستور نگهداری محصول را پین می‌کنند. دوستان آلبومی از یک عروسی یا تولد نوزاد را مدام به‌روز می‌کنند. در همه این موارد محتوا برای ماندن انتخاب شده و عنوان آلبوم می‌گوید موضوعش چیست؛ دقیقاً همان برچسبی که روی نسخه خودتان هم می‌خواهید.

نکته‌ای که خیلی‌ها را غافلگیر می‌کند: هایلایت نوع جداگانه‌ای از پست نیست. هر آیتم داخل آن یک استوری معمولی است که زمانی منتشر شده و عکس یا ویدیو و مدت خودش را دارد. آلبوم فقط فهرستی نام‌دار از آن‌هاست. پس وقتی هایلایتی را ذخیره می‌کنید، در واقع مجموعه‌ای از استوری‌ها را ذخیره می‌کنید و هر قاعده‌ای که درباره فایل‌های استوری می‌دانید (MP4 برای ویدیو، JPG برای عکس، رزولوشن اصلی) این‌جا هم صدق می‌کند.

از صفحه اصلی SaveStories یا ابزار ذخیره هایلایت شروع کنید و نام کاربری حساب را بدون @ بنویسید. می‌توانید لینک پروفایل یا یکی از استوری‌هایش را هم بچسبانید؛ فرم خودش نام کاربری را بیرون می‌کشد. پس از چند لحظه به صفحه نتیجه آن حساب می‌رسید.

در بالا سربرگ پروفایل را می‌بینید: عکس، بیو و آمارها. درست زیر آن ردیفی افقی از دایره‌های کوچک قرار دارد که زیر هرکدام عنوانی کوتاه نوشته شده است. این ردیف همان هایلایت‌های حساب است، با همان کاورها و عنوان‌هایی که صاحبش انتخاب کرده و به همان ترتیبی که در پروفایل دیده می‌شوند. در گوشی این ردیف افقی اسکرول می‌شود، پس اگر حساب آلبوم‌های بیشتری از جای صفحه دارد، به چپ بکشید. عنوان‌های بلند با سه‌نقطه کوتاه می‌شوند، اما وقتی آلبوم را باز کنید عنوان کامل به‌صورت تیتر نمایش داده می‌شود.

زیر ردیف، شبکه استوری‌های فعلی قرار دارد؛ یعنی آن‌هایی که در ۲۴ ساعت گذشته منتشر شده‌اند. اول کار قاطی‌کردن این دو آسان است. قاعده خوب این است: دایره‌ها آلبوم‌هایی‌اند که می‌مانند و شبکه هر چیزی است که امروز فعال است. اگر شبکه می‌گوید اخیراً چیزی منتشر نشده، معنایش این نیست که حساب خالی است. بالا بروید و دایره‌ها را ببینید، چون هایلایت‌ها اصلاً به فعالیت اخیر بستگی ندارند.

اگر هیچ ردیفی دیده نمی‌شود، حساب به‌سادگی هایلایت عمومی ندارد. و اگر صفحه می‌گوید حساب خصوصی است، نه استوری‌ها و نه هایلایت‌ها قابل نمایش نیستند، چون محتوای خصوصی فقط با دنبال‌کنندگان تأییدشده به اشتراک گذاشته می‌شود و هرگز به SaveStories نمی‌رسد.

وقتی صفحه نتیجه بارگذاری شد، ذخیره یک آلبوم کامل چهار ضربه بیشتر نیست. دایره‌ای که لمس می‌کنید هنگام بارگذاری آلبوم کمی می‌تپد و سپس آیتم‌هایش جای شبکه استوری‌های پایین را می‌گیرند. در این مرحله چیزی دانلود نمی‌شود؛ فقط در حال تماشا هستید.

بسته‌بندی داخل مرورگر خودتان انجام می‌شود، نه روی سرورهای ما؛ پس تا وقتی شمارنده تمام نشده، تب را باز نگه دارید. با اتصال خوب، یک آلبوم معمولی با ده‌دوازده آیتم چند ثانیه طول می‌کشد؛ آلبومی پر از ویدیوهای طولانی ممکن است بیشتر طول بکشد. اگر آیتمی بارگذاری نشود، رد می‌شود و پیام پایانی می‌گوید چند مورد جا ماند. معمولاً زدن دوباره ذخیره همه آن‌ها را هم می‌گیرد.

وقتی کارتان با یک آلبوم تمام شد، با دکمه شناور بازگشت به استوری‌ها در پایین صفحه به استوری‌های فعلی برگردید، یا فقط روی دایره دیگری در ردیف بزنید تا آلبوم عوض شود.

نام فایل ZIP از نام حساب و آلبوم ساخته می‌شود، بنابراین پوشه‌ای پر از این فایل‌ها ماه‌ها بعد هم خوانا می‌ماند. داخل آن، هر فایل با صفرهای ابتدایی شماره‌گذاری شده تا در هر فایل‌منیجری به همان ترتیب بمانند.

نکته‌ای درباره پاک‌سازی عنوان‌ها: نام فایل باید در همه سیستم‌عامل‌ها کار کند، پس فاصله‌ها و علائم نگارشی عنوان آلبوم به زیرخط تبدیل می‌شوند و عنوان به ۴۰ کاراکتر کوتاه می‌شود. ایموجی‌ها و حروف خارج از الفبای پایه لاتین هم به همین شکل حذف می‌شوند. اگر نام آلبوم فقط ایموجی یا فقط به خطی غیرلاتین (مثلاً فارسی) باشد، ZIP به‌جای عنوان از کلمه set استفاده می‌کند. در این حالت بهتر است همان موقع خودتان نام فایل را عوض کنید.

جایی که فایل می‌رود به دستگاهتان بستگی دارد. در آیفون با Safari، درخواست دانلود را تأیید کنید، سپس اپ Files را باز کنید و در Downloads بگردید (یا روی فلش دانلود در نوار آدرس Safari بزنید). یک بار روی ZIP بزنید تا Files آن را به یک پوشه باز کند؛ برای انتقال ویدیو به Photos، آن را باز کنید و از Share → Save Video استفاده کنید. در اندروید با Chrome، فایل به پوشه Downloads می‌رود؛ آن را از منوی Chrome در بخش Downloads یا از فایل‌منیجر باز کنید که در بیشتر گوشی‌ها با یک ضربه ZIP را استخراج می‌کند. در کامپیوتر، پوشه Downloads همیشگی را ببینید؛ در Mac با دابل‌کلیک بازش کنید و در Windows راست‌کلیک کرده و Extract All را انتخاب کنید.

خیلی وقت‌ها کل آلبوم را نمی‌خواهید. شاید یک سفرنامه چهل‌اسلایدی باشد و فقط کلیپ غروب را بخواهید، یا آلبوم سؤالات رایج یک فروشگاه که فقط به اسلاید آدرس مرجوعی نیاز دارید. در این صورت اصلاً سراغ ذخیره همه نروید.

آلبوم را باز کنید، آیتم را در شبکه پیدا کنید و دکمه ذخیره خودش را بزنید. هر کارت آیتم همچنین نشان می‌دهد استوری اولین بار کی منتشر شده و، اگر صاحب حساب کسی را تگ کرده باشد، چه کسانی تگ شده‌اند؛ این به انتخاب اسلاید درست از میان چند اسلاید مشابه کمک می‌کند. ذخیره تکی فایل اصلی را مستقیم دانلود می‌کند، بدون ZIP برای باز کردن، با نام SaveStories_{username}_ به‌علاوه سه کاراکتر تصادفی و پسوند.

اگر ویدیویی را به‌خاطر صدایش ذخیره می‌کنید، اول با صدای روشن پیش‌نمایشش کنید. راهنمای ما درباره ذخیره استوری با صدا توضیح می‌دهد از استیکرهای موسیقی و صداگذاری‌ها چه انتظاری داشته باشید، چون رفتارشان کمی با صدای ضبط‌شده با دوربین فرق دارد.

چون هایلایت‌ها از استوری‌ها ساخته می‌شوند، این دو را با هم یکی می‌کنند. در عمل آن‌قدر متفاوت رفتار می‌کنند که بهتر است پیش از این‌که برنامه بازگشت بعدی را بریزید، بدانید با کدام طرف هستید.

نتیجه عملی: استوری‌ای که می‌خواهید نگه دارید زمان‌دار است، پس همان روز ذخیره‌اش کنید. هایلایت به شما فرصت می‌دهد، اما نه برای همیشه، و محتوایش ممکن است بی‌خبر تغییر کند. اگر کنجکاوید زمان‌بندی دقیق استوری چطور است، استوری اینستاگرام چقدر می‌ماند را ببینید.

تولیدکنندگان محتوا بیش از هر چیز این را از من می‌پرسند: می‌توانم با همین ابزار از آلبوم‌های خودم نسخه پشتیبان بگیرم؟ بله، به شرط این‌که حسابتان عمومی باشد. نام کاربری خودتان را درست مثل هر کس دیگری جست‌وجو کنید، هر آلبوم را باز کنید و ذخیره همه را بزنید. لازم نیست وارد شوید و نتیجه همان مجموعه فایل‌های اصلی است که یک بازدیدکننده می‌گیرد. انجام آلبوم به آلبوم، ZIPهایی با نام مرتب هم به شما می‌دهد که برای سپردن هایلایت‌ها به یک طراح یا بایگانی یک کمپین تمام‌شده به کار می‌آید.

اگر حسابتان خصوصی است، SaveStories آن را نمی‌بیند، حتی وقتی خودتان در حال نگاه کردن باشید. در این حالت از گزینه‌های خود اینستاگرام استفاده کنید. در زمان نوشتن این مطلب، در بسیاری از نسخه‌ها اپ اجازه می‌دهد هایلایتی را باز کنید و آیتم روی صفحه را از منوی آن ذخیره کنید، و دانلود داده‌ها در تنظیمات حساب می‌تواند استوری‌هایتان را به‌صورت فایل شامل شود؛ هرچند منوها و نام‌گذاری دقیق بسته به نسخه اپ و منطقه فرق می‌کند.

یک نکته دیگر درباره آلبوم‌های خودتان: نسخه‌ای که ذخیره می‌کنید یک عکس لحظه‌ای است. اگر بعداً هایلایتی را حذف کنید، ZIP شما دقیقاً همان‌طور که بود می‌ماند و اصل ماجرا همین است. اما اینستاگرام فقط چیزی را می‌تواند به شما برگرداند که هنوز در آرشیو استوری‌تان باشد (آن هم فقط اگر آرشیو روشن بوده باشد)، پس اگر هایلایت‌ها تنها سابقه شما از استوری‌های گذشته‌اند، خروجی‌گرفتن دوره‌ای بیمه‌ای ارزان است.

کاور گرد هر هایلایت به‌عنوان دانلودی جداگانه ارائه نمی‌شود. در ردیف دایره‌ها فقط تصویر کوچکی است برای انتخاب آلبوم و هیچ دکمه ذخیره‌ای به آن وصل نیست.

در بیشتر موارد هم نیازی به آن ندارید، چون کاور معمولاً از یکی از استوری‌های داخل آلبوم می‌آید. وقتی صاحب حساب هایلایتی می‌سازد، اینستاگرام فریمی از یکی از استوری‌هایش پیشنهاد می‌دهد و اجازه می‌دهد آن را داخل دایره برش بزند و جابه‌جا کند. آلبوم را باز کنید، آن استوری را پیدا کنید و ذخیره‌اش کنید: نسخه اصلی در اندازه کامل را می‌گیرید، نه یک برش کوچک گرد.

استثنا کاور سفارشی است. بسیاری از تولیدکنندگان محتوا آیکونی طراحی‌شده را از گالری گوشی آپلود می‌کنند (یک چمدان کوچک، یک فنجان قهوه، یک حرف پاستلی) و آن تصویر ممکن است اصلاً به‌شکل استوری در آلبوم وجود نداشته باشد. اگر دنبال مجموعه آیکون‌های یک برند هستید، پاسخ صادقانه این است که جزو آیتم‌های قابل‌ذخیره‌ای نیست که هایلایت‌ها نشان می‌دهند و بهترین راه پرسیدن از خود سازنده است.