AnonStories — دیدن استوری بدون هیچ ردی

خیلی از ابزارها می‌گویند «ناشناس» و همان‌جا رهایش می‌کنند. AnonStories ترجیح می‌دهد نشان دهد چطور کار می‌کند. ناشناس بودن در اینستاگرام تنظیمی نیست که روشنش کنید؛ نتیجه این است که چه کسی درخواست استوری را می‌فرستد و آیا آن درخواست هویتی همراه دارد یا نه. وقتی استوری را در اپ اینستاگرام باز می‌کنید، درخواست از حساب واردشده شما می‌آید. وقتی آن را از طریق AnonStories باز می‌کنید، درخواست هیچ حسابی همراه ندارد.

همین یک تفاوت تکلیف بقیه چیزهای این صفحه را روشن می‌کند: اینکه نام کاربری‌تان در لیستی می‌آید یا نه، اینکه صاحب حساب می‌فهمد نگاه کرده‌اید یا نه، و اینکه بعدش چه چیزی باقی می‌ماند. بخش‌های زیر هر جنبه را به زبان ساده توضیح می‌دهند تا خودتان درباره این ادعا قضاوت کنید، نه اینکه صرفاً باورش کنید.

خود ابزار ساده است. نام کاربری یک حساب عمومی را وارد کنید تا AnonStories هر استوری فعالی که دارد، به‌علاوه آلبوم‌های هایلایت و عکس پروفایلش را بیاورد؛ آیتم‌ها را تک‌تک با فرمت اصلی دانلود کنید یا ذخیره همه را بزنید تا همه چیز را یک‌جا بردارید.

هر استوری‌ای که در اپ اینستاگرام لمس می‌کنید به حسابی گره می‌خورد که با آن وارد شده‌اید. لیست بینندگان همین‌طور کار می‌کند: اینستاگرام ثبت می‌کند کدام حساب‌ها هر استوری را باز کرده‌اند و این لیست را به کسی که آن را منتشر کرده نشان می‌دهد. استوری یک دوست را ورق بزنید تا عکس پروفایل و نام کاربری‌تان در همان لحظه بارگذاری اولین فریم اضافه شود. در اپ هیچ گزینه «دیدن خصوصی» وجود ندارد و بستن سریع استوری هم آن ثبت را پاک نمی‌کند.

این ثبت از آنچه خیلی‌ها فکر می‌کنند دقیق‌تر هم هست. صاحب حساب می‌بیند چه کسی هر استوری را در یک مجموعه دیده، پس اگر سه تا از پنج تا را ورق زده باشید، این الگو هم پیداست. پاسخ‌ها، واکنش‌ها و نوار ایموجی سریع حتی مستقیم‌ترند، چون با نام شما به پیام‌های صاحب حساب می‌رسند.

همه راه‌حل‌های داخل اپ یک حساب را در جریان نگه می‌دارند. پروفایل دوم هم در لیست می‌آید، فقط با نامی دیگر، و باز هم باید ساخته شود، واردش شوید و نگهش دارید. ترفندهای حالت هواپیما به چیزی بستگی دارند که اپ از قبل کش کرده و ممکن است وقتی گوشی دوباره وصل شد بازدید را ثبت کنند. هیچ‌کدام از این‌ها حساب را از درخواست حذف نمی‌کنند؛ فقط عوض می‌کنند کدام حساب باشد.

درخواست بدون هویت برای اینستاگرام هیچ نام کاربری‌ای برای نمایش باقی نمی‌گذارد، پس لیست بینندگان صاحب حساب درست مثل وقتی می‌ماند که اصلاً استوری را باز نکرده بودید. شمار بازدیدهایش یک ورودی بانام نمی‌گیرد، اعلانی دریافت نمی‌کند و هیچ چیزی از شما در پیام‌ها یا فعالیت‌هایش ظاهر نمی‌شود. از نگاه صاحب حساب، بازدید از طریق AnonStories اصلاً به‌عنوان یک شخص ثبت نمی‌شود.

به همان اندازه باید روشن باشد که این چه معنایی ندارد. هر چه AnonStories نشان می‌دهد از قبل برای هر کسی در اینترنت باز است، چون صاحب حساب پروفایل را عمومی گذاشته؛ چیزی فراتر از این مرز در دسترسش نیست. نمی‌تواند پروفایل‌های خصوصی را باز کند، استوری‌های دوستان نزدیک را نشان دهد یا استوری‌ای را که بازه ۲۴ ساعته‌اش تمام شده و صاحبش به هایلایت اضافه‌اش نکرده برگرداند.

چون AnonStories هیچ حساب و هیچ سابقه‌ای برای شما نگه نمی‌دارد، در سمت آن هم چیزی جست‌وجوهای شما را به هم ربط نمی‌دهد. جست‌وجوها در هیچ پروفایلی ذخیره نمی‌شوند و هیچ لیستی از نام‌های کاربری که بررسی کرده‌اید منتظر پیدا شدن نیست. تاریخچه مرورگر خودتان مثل همیشه کار می‌کند، پس اگر دستگاه را با دیگران شریک هستید پاکش کنید.

ادعای حریم خصوصی به اندازه مرزهایش ارزش دارد، پس این‌ها یک‌جا آمده‌اند. هر مورد زیر یک تصمیم طراحی است، نه تنظیمی که وسط کار تغییر کند.