Screenshot ή λήψη: πώς κρατάτε σωστά ένα Instagram story

Οι περισσότεροι βρίσκονται μπροστά σε αυτή την επιλογή τυχαία. Ένα story πρόκειται να εξαφανιστεί, ο αντίχειρας είναι ήδη στα κουμπιά, και η οθόνη αναβοσβήνει λευκή. Έγινε. Μέρες μετά το αντίγραφο εμφανίζεται στο άλμπουμ κάμερας με μια μπάρα απάντησης στο κάτω μέρος, μια ώρα και ένα εικονίδιο μπαταρίας στην κορυφή και, αν ήταν βίντεο, χωρίς καθόλου κίνηση και ήχο.

Στην ουσία υπάρχουν δύο διαφορετικά πράγματα που μπορείτε να κρατήσετε. Το ένα είναι μια καταγραφή: το κινητό σας φωτογραφίζει ή βιντεοσκοπεί τη δική του οθόνη, οπότε παίρνετε ό,τι έτυχε να σχεδιάζεται εκεί εκείνη τη στιγμή. Το άλλο είναι το αρχείο: η πραγματική φωτογραφία ή το κλιπ που παραδίδει το Instagram σε κάθε θεατή, αποθηκευμένο ανέγγιχτο. Σε μικρογραφία μπορεί να μοιάζουν, αλλά συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά μόλις τα ανοίξετε, τα περικόψετε, τα παίξετε ή τα στείλετε παρακάτω.

Κανένα δεν είναι λάθος. Μια καταγραφή είναι γρήγορη, δεν χρειάζεται επιπλέον εργαλείο και μερικές φορές πιάνει κάτι που το αρχείο δεν περιέχει ποτέ. Το αρχείο είναι πλήρες και καθαρό και παίζει ακριβώς όπως το δημοσίευσε ο κάτοχος. Ο υπόλοιπος οδηγός ξεκαθαρίζει ποιο ταιριάζει σε αυτό που θέλετε να κάνετε.

Ένα screenshot δεν έχει ιδέα ότι υπάρχει story στην οθόνη. Δεν μπαίνει στην εφαρμογή για να βγάλει την εικόνα· αντιγράφει το πλέγμα των pixel που δείχνει η οθόνη σας, όπως θα αντέγραφε μια σελίδα ρυθμίσεων ή μια συνομιλία. Αυτό το ένα γεγονός εξηγεί κάθε αδυναμία της παρακάτω λίστας.

Ξεκινήστε από το μέγεθος. Το screenshot βγαίνει στην ανάλυση της οθόνης σας, που σχεδόν ποτέ δεν ταιριάζει με το story. Το καρέ του Instagram είναι 9:16, ενώ τα περισσότερα σημερινά κινητά είναι πιο ψηλά και στενά από αυτό, οπότε η εφαρμογή πρέπει να χωρέσει το story σε διαφορετικό σχήμα: κλιμακώνει την εικόνα στην οθόνη σας, στρογγυλεύει τις γωνίες και αφήνει μια λωρίδα για το πεδίο απάντησης και τα κουμπιά. Η καταγραφή είναι ένα αντίγραφο σε άλλο μέγεθος ενός αντιγράφου σε άλλο μέγεθος, και σε ένα ψηλό κινητό το story είναι μόνο ένα μέρος της.

Μετά υπάρχει η δεύτερη αποθήκευση. Ανάλογα με το κινητό, ένα screenshot γράφεται ως PNG, που είναι χωρίς απώλειες αλλά βαρύ, ή ως JPG, που προσθέτει ένα ακόμη πέρασμα με απώλειες πάνω σε αυτό του ίδιου του Instagram. Πολλοί μετατρέπουν ή μοιράζονται screenshots αργότερα, και οι περισσότερες εφαρμογές συνομιλίας τα κάνουν συμπιεσμένα JPG στην πορεία. Κάθε βήμα αφαιρεί λίγη ακόμη λεπτή λεπτομέρεια.

Και ένα screenshot είναι πάντα ένα μόνο καρέ. Για ένα story βίντεο αυτό σημαίνει ότι η κίνηση και ο ήχος απλώς χάνονται, όποια στιγμή κι αν πιάσατε.

Μια εγγραφή οθόνης καλύπτει το προφανές κενό, αφού παίρνετε κίνηση και συνήθως κάποιον ήχο. Αλλά είναι ακόμη καταγραφή της οθόνης, που τώρα επαναλαμβάνεται τριάντα ή εξήντα φορές το δευτερόλεπτο, και το κινητό πρέπει να τα συμπιέζει όλα ζωντανά όσο παίζει το story. Σε iPhone, η ενσωματωμένη εγγραφή του Κέντρου ελέγχου γράφει συνήθως βίντεο σε HEVC· σε Android, η εγγραφή στο πάνελ γρήγορων ρυθμίσεων, ή αυτή που προσθέτει ο κατασκευαστής του κινητού σας, διαλέγει δικό της codec και bitrate. Σε κάθε περίπτωση είναι μια ολοκαίνουργια κωδικοποίηση από κάτι που ήταν ήδη κωδικοποιημένο μία φορά.

Το νέο αρχείο κληρονομεί κάθε πρόβλημα του screenshot και προσθέτει μερικά ακόμη. Η διεπαφή μένει από πάνω σε όλο το κλιπ. Ο ρυθμός καρέ μπορεί να κυμαίνεται όταν το κινητό είναι απασχολημένο, οπότε η κίνηση φαίνεται άνιση. Η αρχή και το τέλος εξαρτώνται από το πότε πατήσατε, όχι από το πού έκοψε το κλιπ ο κάτοχος, οπότε συνήθως χάνετε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου στη μία άκρη και κερδίζετε το animation του Κέντρου ελέγχου στην άλλη.

Ο ήχος είναι το πιο απρόβλεπτο κομμάτι. Το αν ο ήχος του story θα μπει στην εγγραφή εξαρτάται από το κινητό σας, την έκδοσή του και τις ρυθμίσεις του. Η εγγραφή του Android ρωτά αν θα καταγράψει τον ήχο της συσκευής, το μικρόφωνο, και τα δύο ή τίποτα, και μια λάθος επιλογή σας δίνει σιωπή ή τον θόρυβο του δωματίου σας. Σε iPhone, ένα μικρόφωνο που έμεινε ανοιχτό αναμειγνύει τον περίγυρό σας στο κομμάτι. Ακόμη κι όταν δουλεύει, ο ήχος είναι ένα ξαναηχογραφημένο αντίγραφο, όχι το αρχικό κανάλι ήχου.

Αυτή είναι η ανησυχία που σταματά τον κόσμο στη μέση του πατήματος, οπότε αξίζει ακρίβεια. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Instagram δεν ειδοποιεί τον κάτοχο ενός κανονικού story όταν κάποιος κάνει screenshot ή εγγραφή οθόνης. Δεν στέλνεται ειδοποίηση και τίποτα δεν εμφανίζεται στη δραστηριότητά του. Το μόνο σημείο όπου το Instagram αναφέρει screenshots είναι τα μηνύματα Direct: φωτογραφίες και βίντεο που στέλνονται εκεί ως προβολή μία φορά ή να επιτρέπεται η επανάληψη μπορούν να ενημερώσουν τον αποστολέα όταν καταγράφονται.

Αυτό που ξεχνά ο κόσμος είναι η προβολή. Για να κάνετε screenshot σε ένα story στην εφαρμογή Instagram, πρέπει να το βλέπετε ενώ είστε συνδεδεμένοι, και αυτή η προβολή βάζει το όνομα χρήστη σας στη λίστα θεατών του story. Άρα η ίδια η καταγραφή είναι αθόρυβη, αλλά η επίσκεψή σας όχι. Η αποθήκευση του αρχείου μέσω ενός viewer όπως το SaveStories λειτουργεί αντίστροφα: δεν εμπλέκεται λογαριασμός Instagram, οπότε τίποτα δεν προστίθεται στη λίστα του κατόχου.

Το Instagram έχει δοκιμάσει και αλλάξει τέτοιες συμπεριφορές στο παρελθόν, και οι λειτουργίες μπορεί να κυκλοφορούν ανά περιοχή, οπότε θεωρήστε κάθε ισχυρισμό, και αυτόν εδώ, ως στιγμιότυπο και όχι ως υπόσχεση.

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να κάνετε screenshots. Για πολλές δουλειές μια καταγραφή είναι το πιο γρήγορο και λογικό εργαλείο, και μερικές φορές το μόνο που σας δίνει αυτό που χρειάζεστε.

Η πιο ξεκάθαρη περίπτωση είναι τα διαδραστικά αυτοκόλλητα. Δημοσκοπήσεις, απαντήσεις σε κουίζ, απαντήσεις σε ερωτήσεις, αυτοκόλλητα συνδέσμων και αναφορές σχεδιάζονται από την εφαρμογή πάνω στο story όσο το βλέπετε, και δεν είναι μέρος του αποθηκευμένου αρχείου. Αν σας ενδιαφέρει η κατανομή των ψήφων σε μια δημοσκόπηση ή η ακριβής διατύπωση ενός συνδέσμου, ένα screenshot είναι η σωστή κίνηση, όπως και η αντιγραφή του ίδιου του συνδέσμου όσο το story είναι ενεργό.

Τα screenshots είναι επίσης εντάξει για ό,τι θα κοιτάξετε μία φορά και θα σβήσετε: τη διεύθυνση ενός pop-up καταστήματος, έναν εκπτωτικό κωδικό, την ώρα που ξεκινά ένα live, τα υλικά μιας συνταγής. Η ποιότητα δεν μετράει εκεί, και στο άλμπουμ κάμερας θα το ψάξετε έτσι κι αλλιώς.

Τέλος, υπάρχουν stories που κανένα εργαλείο λήψης δεν μπορεί να φτάσει. Τα stories από ιδιωτικούς λογαριασμούς που ακολουθείτε και από λίστες Close Friends όπου βρίσκεστε είναι ορατά μόνο μέσα στην εφαρμογή, και το SaveStories δεν μπορεί να τα ανακτήσει. Αν κρατήσετε κάτι από αυτά, θυμηθείτε ότι το άτομο διάλεξε σκόπιμα μικρό κοινό, και κρατήστε το για τον εαυτό σας.

Η λήψη παρακάμπτει εντελώς την οθόνη. Αντί να αντιγράφετε pixel από την οθόνη σας, αποθηκεύετε το ίδιο μέσο που δίνει το Instagram σε κάθε θεατή: ένα MP4 για story βίντεο και ένα JPG για φωτογραφία. Δεν υπάρχει γραμμή κατάστασης για περικοπή, πεδίο απάντησης για να σβήσετε ούτε ζήτημα του πότε πατήσατε το κουμπί.

Για τα βίντεο, το σημαντικό είναι ότι το MP4 έχει το δικό του κανάλι ήχου. Είναι ο ήχος που δημοσίευσε ο κάτοχος, όχι μια νέα ηχογράφηση μέσα από τις ρυθμίσεις ηχείου σας, οπότε παίζει το ίδιο είτε το κινητό σας είναι σε σίγαση είτε όχι. Αν ο ήχος είναι ο κύριος λόγος που αποθηκεύετε ένα κλιπ, ο οδηγός για την αποθήκευση Instagram stories με ήχο το καλύπτει αναλυτικά. Για τις φωτογραφίες, το JPG φτάνει στο μέγεθος που αποθήκευσε το Instagram όταν ανέβηκε το story, και όχι σε ό,τι έτυχε να έχει η οθόνη του κινητού σας.

Με το SaveStories τα βήματα είναι λίγα. Πληκτρολογήστε ένα δημόσιο όνομα χρήστη ή επικολλήστε έναν σύνδεσμο προφίλ ή story στην αρχική σελίδα ή στο εργαλείο λήψης βίντεο. Το προφίλ ανοίγει με τα τρέχοντα stories και τα άλμπουμ highlights του. Πατήστε ένα story για προεπισκόπηση σε πλήρες μέγεθος με ήχο και μετά Αποθήκευση για να κατεβάσετε εκείνο το αρχείο, ή Αποθήκευση όλων για να συμπιέσετε σε ZIP όλη τη λίστα ή ένα ανοιχτό άλμπουμ μέσα στον browser σας. Το εργαλείο λήψης φωτογραφιών λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο για stories φωτογραφιών. Δεν συνδέεστε, και η λίστα θεατών του κατόχου μένει όπως ήταν.

Το πού καταλήγει το αρχείο εξαρτάται από τη συσκευή σας. Οι καρτέλες παρακάτω δείχνουν πού θα το βρείτε και πώς θα το μεταφέρετε στη γκαλερί σας.

Δείτε πώς συγκρίνονται μια καταγραφή και ένα αποθηκευμένο αρχείο σε όσα συνήθως ενδιαφέρουν τον κόσμο εκ των υστέρων. Ο πίνακας υποθέτει ένα δημόσιο story που είναι ακόμη ενεργό, οπότε είναι ανοιχτοί και οι δύο δρόμοι.

Διαβάστε τη δεξιά στήλη από πάνω ως κάτω και το μοτίβο είναι σαφές: η λήψη κερδίζει όπου μετράει η ποιότητα, ο ήχος ή η καθαρότητα, και η καταγραφή κερδίζει μόνο όπου αυτό που θέλετε ζει μέσα στην εφαρμογή και όχι στο ίδιο το μέσο. Αν ένα story που έχετε ήδη αποθηκεύσει φαίνεται θολό, η ανάλυση στο άρθρο γιατί τα αποθηκευμένα stories φαίνονται θολά σας βοηθά να βρείτε ποιο βήμα κόστισε τη λεπτομέρεια.